 : МАНДУХАЙ СЭЦЭН ХАТНЫ ТАНГАРГИЙН ШҮЛЭГ Оруулсан admin on 2009-06-18 01:16:43 (6803 уншсан) Хар цагааны зүсэн ялгагдах үгүй Харь газар бэрлэдэг билээ би Хаан чиний үрийг балчир гэж Хасарын үр авъя гэхэд Хайрлан тэтгэх өршөөлийг эрж Хааны ордны дэргэд ирвэй би Харах нүд минь далдирч байна Харайх хөл минь сөгдөж байна Алаг морины зүсэн ялгагдах үгүй Алс газар бэрлэдэг билээ би Ач нар үрийг чинь өчүүхэн гэж Алсын авга авъя гэхэд Ачлан тэтгэх өршөөлийг эрж Алтан ордны чинь дэргэд ирвэй би Айх амь минь алдарч байна Арчих нүүр минь улайж байна Өргөн их үүдийг чинь хөнгөн гэж Өндөр их босгыг чинь нарийн гэж Өөр хүмүүнд эчвээс Өөд үгүй нэр над хоцормуй Балчир үрийг чинь бага гэж Басаж доромжлох үгүй би Болд уныг их гэж Богтлогдож очих үгүй би Уурга чинь урт биш үү Уургалж ав өчүүхэн намайг Хуйв чинь агуу биш үү Хурааж ав өчүүхэн намайг Хав хүч бүрдсэн Хаан хөвгүүн төрж бөлгөө Хар биеэн мэдэж эчвээс Хаа гуяас хагацсу би Эзэн богдоос минь Эрхэм хөвгүүн төрж бөлгөө Эрхэм хөвгүүнийг чинь алдав гэж Эм хүмүүн биеэ мэдэж эчвээс Эзэн хаан хатны өмнө Эвдүүлсү би гэж Үнэн үгсээ өгүүлж Үүрдийн тангараг өргөөд Хувь заяаг соёрхож Хутгийг гуйж залбирсан нь Энэ үгийг минь зөвшөөрөх болоосой Эрхт хаан эцэг минь Эш хатан эх минь Дотоод энгэрт минь Долоон хөвгүүн төрүүл Гадаад энгэрт минь Ганц охин төрүүл Доорд хатан над Долоон нуган заяаваас Долуулд Болд нэр өгч Гал голомтыг чинь сахиулъя Газар нутгийг чинь эзлүүлъе